یا مَعْشَر الشِّیعَةِ إنَّکمْ قَدْ نُسِبْتُمْ إلَینا کونُوا لَنا زَیْناً وَ لا تَکونُوا عَلَیْنا شَیْناً

یک عالمه حساب و کتاب توی سررسید روی هم تلنبار شده بود و نمیشد که نزدیکش شد!بسکه همه چیز قاطی پاتی شده بود معلوم نبود کی به کیستهمت کردیم و افتادیم به جانش.مثل یک مسیله ی چاق و چله و عرق دراور اعداد مختلط!کار رسیده بود به یک گره کور!یکی از حساب هارا نمیشد هیچطوری درستش کرد.فقط یک راه به ذهنم رسید.در یخچال را باز کردم و دوغی را که وقتی سید شهرستان بود خریده بودیم را دراوردم و گرفتم جلوی روی سید و گفتم یک لیوان بخور!همین.تمام شد حساب و کتابمان!...

همیشه عادت داشتم که خودم را خیلی برای اتفاقات پیش رو اماده میکردم.مثلا همیشه قبل از عید نوروز کلی برای خودم خیالبافی میکردم که در روز اول فلان میکنم و در روز دوم بیسار و الخ.هر وقت قرار بود به مسافرتی برویم کلی با خودم برنامه ریزی میکردم که مثلا در فلان نقطه ی سفر قرار است یک عالمه به من خوش بگذرد و ...در اکثر قریب به اتفاق این پیشبینی ها با یک فاجعه روبرو میشدم!جوری همه چیز توی ذوق ادم میخورد که بالکل از همه چیز حالش بهم میخورد و دوست داشت این وضعیت به پایان برسد و به معنی واقعی کلمه گندزده میش...

+"شب اول خوابگاه" و ما ادراک ما "شب اول خوابگاه" !...